Rozwiązanie stosunku pracy

Wpływ kontynuacji zatrudnienia za granicą na prawo do emerytury z ZUS

Zgodnie z art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, prawo do emerytury z ZUS ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na którego rzecz emeryt wykonywał je bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury. Zasada ta dotyczy również stosunku pracy nawiązanego z pracodawcą za granicą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (UE) i Europejskiego Stowarzyszenia o Wolnym Handlu (EFTA) lub w państwie, z którym wiąże Polskę dwustronna umowa międzynarodowa o zabezpieczeniu społecznym (zwanym dalej „państwem umownym”), z wyjątkiem Australii.

Dotyczy to następujących państw, z którymi Polska jest związana umowami międzynarodowymi w dziedzinie ubezpieczeń społecznych (rozporządzenia unijne oraz dwustronne umowy międzynarodowe): Austria, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Czarnogóra, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Izrael, Kanada, Quebec, Korea Płd., Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia Północna, Malta, Mołdawia, Mongolia, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ukraina, USA, Węgry, Wielka Brytania, Włochy z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Osoba zainteresowana ubiegająca się o emeryturę z ZUS musi rozwiązać wszystkie stosunki pracy, zawarte z pracodawcami zarówno w Polsce, jak i w państwach członkowskich UE/EFTA oraz w państwach umownych, aby ZUS podjął wypłatę emerytury. W przeciwnym razie, czyli w razie kontynuacji zatrudnienia z dotychczasowym pracodawcą za granicą, prawo do polskiej emerytury zostanie automatycznie zawieszone. Osoby, które nawiązały stosunek pracy z pracodawcą za granicą choćby w jednym z ww. państw,  przed dniem nabycia prawa do emerytury i nadal pozostają w tym zatrudnieniu, w celu wypłaty emerytury z ZUS powinny rozwiązać stosunek pracy z pracodawcą zagranicznym i przesłać do organu rentowego, który wypłaca emeryturę, zaświadczenie potwierdzające rozwiązanie stosunku pracy. Dokumentem takim może być świadectwo pracy lub zaświadczenie wystawione przez pracodawcę.

Uwaga!
​​​​​​​Wymóg rozwiązania stosunku pracy nie dotyczy sytuacji, w której osoba zainteresowana podjęła zatrudnienie już po przyznaniu prawa do emerytury.

Przykład

Pani Helena obecnie pracująca i mieszkająca w Wielkiej Brytanii osiągnęła powszechny wiek emerytalny określony zgodnie z prawem polskim, więc wystąpiła o ustalenie prawa do emerytury z ZUS. Umowę o pracę w firmie brytyjskiej pani Helena zawarła przed dniem nabycia prawa do emerytury z ZUS i nadal pozostaje w tym zatrudnieniu, więc aby ZUS wypłacił pani Helenie emeryturę, powinna rozwiązać stosunek pracy z obecnym pracodawcą i przesłać do ZUS świadectwo pracy lub zaświadczenie potwierdzające rozwiązanie stosunku pracy.

Osoby prowadzące własną działalność gospodarczą za granicą ubiegające się o wypłatę świadczenia emerytalnego z ZUS, nie są zobowiązane do przedkładania dokumentacji dotyczącej zakończenia wykonywania tej działalności, ponieważ konieczność rozwiązania stosunku pracy wynikająca z art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dotyczy wyłącznie pracowników.

Wymóg rozwiązania stosunku pracy nie dotyczy również sytuacji, w której osoba pobierająca emeryturę z ZUS mieszka za granicą w państwie trzecim, czyli poza Polską, innym państwem członkowskim UE/EFTA lub krajem umownym.